15 Mayıs 2017 Pazartesi

ANNELER GÜNÜ



anneler günü...


bu anneler günü sabahı, anneliğimin ilk gününü düşündüm. Ben kızımı anneliğimin ilk gününde değil, 3 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra ancak 3. günü kucağıma alabilmiştim. Doğum hikayemi blogta okuyanlar biliyor ya gerçi, orada yazmadığım eksik kalan o kadar çok şey var ki. Vücudumda morarmamış biryer yoktu; kollarım ellerim, karnım, sırtım. Kanım iki kez yenilendi, artık kan alacak, verecek damar bulamıyorlardı da, kasığımdan kan almaya başlamışlardı. Sırtım, ensemden ayak bileğime kadar yatak yarası olmuştu, yoğun bakımda yatmaktan. Bacağım sıcak su torbalarından, avuç içi kadar yanmış da farketmemişim diğer acılarımın büyüklüğünden; günler sonra farkedildi. Yardımsız tuvalete gidemiyordum, eşim günlerce tuvalete götürdü getirdi beni. Ablam gelip banyomu yaptırdı. 8 gün hastanede kalıp eve çıktığımız gün, ben evime geldim diye sevinirken, kasığımdan sırtıma kadar mosmor morarmıştı, içerde devam eden kanamadan cilt altı enfeksiyon olmuş da, tekrar hastaneye dönmek nasıl zoruma gitmiştiç Çok zordu, çok acılar çektim. Allah kimseye yaşatmasın diyeceğim şeyler. Hala bir hamile gördüğümde, bir doğum haberinde hüngür hüngür beni ağlatan şeyler. Hem benim için zordu hem yakınlarım için. Ama tüm bunlara karşın, Nehir'i kucağıma aldığım ilk gün, doktorumla karşılıklı ağlaşırken ona demiştim ki, "bu nasıl bir sevgiymiş, şu an sanki dünyanın en güzel, en değerli şeyini tutuyorum kollarımda. Allah dünya üzerindeki tüm kadınlara yaşatsın bu duyguyu" Evet böyle söyledim. Şimdi de aynı şekilde hissediyorum. Bir Nehir'ime kavuşmak için, gerekirse bin kere yine çekerim aynı acıları. Zaten çevremdekiler, eşim dostum bilir, ben ölümden dönüp de ah vah demeden kızımı kucağıma aldığım an ona gülümseyerek ninniler söylemeye başladım. Annelik böyle birşey işte... Dünya üzerinde birisini canından çok seven kişi değil midir anne. Anneliği yüreğinde hisseden tün annelerin, anneler günü kutlu olsun.  
Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...