7 Nisan 2016 Perşembe

OKUL SORUNSALI

Zaman çabuk geçiyor; Nehir yaklaşık 5,5- 6 ay sonra, önümüzdeki Eylül'de anasınıfına başlayacak. Gördüğüm kadarıyla anasınıfı ya da hazırlık sınıfı adı üstünde çocukları  İlköğretim 1. sınıfa hazırlayacak. Bu yüzden de artık oyun saatleri azalıp, ders-ödev saatleri artacak gibi görünüyor. İnanın üzülüyorum. Daha küçücük yaşta ödevle tanışmalarını istemiyorum. Elimde olsa evde küçüklüğünden beri yaptığımız gibi çeşitli etkinliklerle oyunlarla farketmeden öğrenmesini tercih ederim, okulda da. Bunu uygulayan montessori okulları var, şimdi ilkokul düzeyinde de açılıyor bu tarz okullar ancak bizim yakınımızda böyle bir okul yok. Ayrıca Türkiye'deki eğitim sistemi kökten değişmeden 4. sınıfa kadar montessori okuluna gitmesinin de çözüm olmadığını düşünüyorum. Çocuk er geç tanışacak sınav gerçeğiyle, er ya da geç başlayacak testlerle boğuşmaya. Ne yazık değil mi? 

Nehir'in okulundan ayda bir aile katılım etkinlikleri geliyor. Ödev gibi, birkaç sayfalık etkinlikler. Boyama, çizgi çalışmaları, sayı sayma vs. Nehir bunları gelir gelmez bitirir, çok da severek yapardı. Dün akşam ise yorgun ve uykusuz muydu bilmiyorum, ödev yaparken 2 yazması gereken yerde yazdığı 2 güzel olmadı diye ağladı. Gayet güzel oldu, çok güzel oldu desek de ikna olmadı. Hayır sizinkilere benzemiyor dedi. Kızım sen daha yeni öğreniyorsun zamanla çok daha güzel olacak, mükemmel olması gerekmiyor desek de bir süre ikna olmadı. Ama sonra diğer rakamları güzel yazdıkça kendisine güveni geldi, mutlu oldu. Anne bak 1'ime, bak 5'ime diye yazıp yazıp gösterdi. Anaokuluna, ilkokula başladığında neler yaşayacağız bakalım.

Burada iş anne ve baba olarak bizlere düşecek. Çocukların üzerinde yeterince stres yükü olacağından onları rahatlatmak, üzerlerinde başarı baskısı kurmamak, fırsat buldukça öğrendiklerinin uygulamalarını görebilecekleri imkanlar yaratmak, onlara relaks zamalar tanımak, gezdirmek, nefes aldırmak, oyun oynamalarına izin vermek, ailecek zaman geçirmek, bol bol sohbet etmek ve sohbetlere "dersler nasıl, ödevlerini bitirdin mi, bugün okul nasıldı" diye başlamamak, çocuğumuzu izlemek, kaygılarını, endişelerini anlamaya çalışmak, bizlerin görevi olacak. 

Anne-baba olmak gerçekten bir ipin üzerinde yürümeye benziyor. Herzaman dengede ve dengeli olmalıyız. Tek güvencem SEVGİ. Nehir'le iletişimimize  ve aramızdaki sevgi bağına güveniyorum. Umarım Nehir mutlu bir şekilde büyür.





Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...