19 Şubat 2016 Cuma

AYNA AYNA...

Aşağıdaki fotoğrafı facebookta bir sayfada gördüm. Bir anne kızı için yazmış bu şiiri. Çok hoşuma gitti. Ben de kafiyeli olmasına çalışarak kendimce Türkçe'ye çevirdim. Güzelce yazıp, küçük bir çerçeve yapıp evdeki aynalardan birinin yanına iliştirsem, arada Nehir'e okusam diye düşündüm. Biraz daha büyüyüp okuma öğrendiğinde, her aynaya baktığında gözucuyla bakar ve dış güzelliğin hiç önemli olmadığını tekrar tekrar anımsar. Tabii ki tek bir şiir okumakla bu bilincin gelişmesini beklemek çok mantıksız. Ama anne baba olarak davranışlarımızla da bunu desteklersek, çocuğumuzun iyi davranışlarını över, güzel birşey düşündüğünde takdir edersek, yaptığı iyiliklere, temiz kalbine, merhametine, vicdanına vurgu yaparsak - güzel saçlarına, gözlerine ya da pamuk tenine yaptığımız kadar- o da dış görünüşten önce, güzel bir kalbe sahip olmanın çok daha önemli olduğunu kavrayacaktır.

Geçenlerde yine bir paylaşımda "vicdanlı çocuklar" yetiştirmekten bahsediliyordu. Ben de " henüz 2 yaşındayken Çanakkale gezimiz esnasında yanlışlıkla bir salyangoz ezdiği için kahrolan, teyzesinin evinin mermer merdivenleri arasından çıkmayı başarmış minicik bir bitkiye özen gösteren, anne basmayalım yazık ezilir diyen, yere su şişesi atan yaşıtını görünce, eyvah anne dünyamızı kirletiyorlar, sonra hiç nefes alamayız, hiç denizde yüzemeyiz diye panik olan, kaç zamandır kedi evi yapmak için eve uygun bir karton koli gelmesini bekleyen, yazın sıcakta sokak hayvaları için dışarıya temiz su bırakan vicdanlı mı vicdanlı bir miniğin annesiyim" diye yazmıştım. 

Çevresinde olan bitene çok duyarlı bir çocuk Nehir. Daha 1,5 yaşlarındayken beni, babasını ya da anneannesini biraz üzgün görse "mutlu musun?" diye sorardı. Hala da böyledir. Ben de onun bu temiz kalbini gördüğümü, farkettiğimi belli ederim hep ona. Sen çok iyi bir çocuksun, bitkilere zarar vermiyorsun, ne güzel, derim mesela. Ben sabahları Nehir ve babasından önce evden çıktığım için, bazı zamanlar küçük notlar hazırlar bırakırım Nehir'e, bazen de eşime. "Nehir sen çok iyi kalpli bir çocuksun, hem de benim birtanemsin, seni çok seviyorum" diye yazarım mesela.

Bir ara tartışması çok olmuştu "güzel kızım, yakışıklı oğlum" vs şeklinde çocuklarınıza hitap etmeyin, dış güzelliğine vurgu yapmayın diye. Bunu yapıyorum açıkçası. Ama dengeyi koruduğum sürece bir sakıncası olmadığını düşünüyorum. O kadar da baskılamak istemiyorum kendimi. Sürekli hayatın anlamı sırf güzel görünmekmişcesine bir davranış biçimi içerisinde değiliz neticede. 

Oradan buradan biraz karışık yazdım ama gelelim asıl yazma amacım olan Ayna şiirine:







Ayna  ayna, duvardaki ayna
Hiç önemli değil olsam upuzun ya da kıpkısa
Bacaklarım incecikse ya da göbeğim koskoca
İçerden kim olduğum önemli olan aslında
Mavi gözler, kahverengi, yeşil ya da kapkara
Beni güzel yapan şey içimde, değil dışarıda
Bana baktığın zaman sakın beni yargılama
Benim en güzel yanım kalbim, inan buna






Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...