29 Aralık 2015 Salı

YENİ YIL...

Bir yılı daha acısıyla tatlısıyla geride bırakıyoruz. Bu yıl çok acı kayıplar yaşadık ardarda. Canım babaannemi ve dedemi rahmetle anıyorum. Onun dışında ülke gündemimiz maalesef pek iç açıcı değildi. Canım annem önemli bir rahatsızlık yaşadı; çok yıprandık üzüldük ama sağlıkla atlattık çok şükür. Ama çocuklar, Allah'ın evlerimize gönderdiği tam zamanlı psikologlar sanki. Evde küçük bir çocuğunuz varsa depresyona girmezsiniz asla; yaşanılan en büyük streslerin ardından bile bir kucaklaşma, size pırıl pırıl bakan gözler tedavi ediyor ruhunuzdaki tüm yaraları.

Her yılbaşı arifesinde çocuklar gibi mutlu olurum ben, umut kaplar içimi. Tertemiz bir sayfa açılır ya önümüzde, iyi hissettirir kendimi. Ama ne yalan söyleyeyim Nehir'den sonra zamanın akış hızını yakalayamıyorum. Bir fotoğraftan diğerine Nehir'i büyümüş gördükçe onu öpmeye sevmeye doyamadan büyüyüverecek diye korkuyorum. 

Nehir'le bu yıla da renkli bir şekilde hazırlanmaya çalıştık. Yeni yıl ağacımızı süsledik. Halamıza, teyzemize, dayılara,, anneanne, babaannemize kart hazırlayıp gönderdik. Gingerbreadman kurabiyelerden hazırladık (ama zencefilsiz ve pekmezsiz- çünkü Nehir pekmez kokusundan nefret etti ve ilk denememiz fiyasko oldu :-) 












Bu yıl yine Nehir'le, eşimle ve ailemle birlikte çok mutlu olmayı diliyorum; sağlıklı ve birarada olmayı; huzurumuzun eksilmemesini...


Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...