26 Eylül 2013 Perşembe

ANNELİK ZOR ZANAAT, HELE Kİ ÇALIŞAN ANNE OLMAK...

Her zaman söylüyorum, anne olmak her kadının mutlaka yaşamasını dilediğim müthiş, sevgiler üstü bir duygu. Ama gelgelelim bir o kadar da zor ve yorucu. Çalışan bir anneyseniz, 2 yaşında enerjisinin doruklarında, çok merak eden, çok ilgi isteyen bir bebeğiniz varsa, evinizle işiniz arasında İstanbul trafiğinde kilometrelerce yol gitmek durumundaysanız ve hergün köprü geçiyorsanız üstelik, boşvermiş/umursamaz bir yapınız yoksa hatta aksine herşeyi önceden planlama, bir sonraki adımı mutlaka düşünerek atma huyunuzdan vazgeçemiyorsanız, mükemmelliyetçiyseniz bir de bunların üstüne; o zaman siz de benim gibi çok yorgun bir annesiniz ve bu yazımda bana hak vereceksiniz muhakkak.

Bu tarifime uyan ben ve benim gibi anneler ne isteriz;

- Evimiz herzaman temiz ve düzenli olsun,
- Çocuğumuz sağlıklı, organik beslensin, yoğurdu günlük mayalansın,
- Mutfağımızda sağlıklı yemekler pişsin, sağlıklı beslenelim, spor yapalım, ideal kilomuzda kalalım,
- Çocuğumuzla kaliteli, verimli zaman geçirebilelim; birlikte etkinlikler yapalım, her akşam mutlaka onunla oyun oynamak için biraz zaman ayıralım,
- Giysilerimiz yıkansın, ütülensin, dolapta hazır bulunsun; tüm hafta dolaptan elimizi atıp istediğimiz giysiyi şıp diye temiz ve ütülü bulup giyelim işe giderken,
- Her akşam duşumuzu alıp, saçımızı fönleyip, ojemizi sürelim; bakımlı anne olalım,
- Eşimizle başbaşa zamanımız olsun, hiç olmazsa arada bir film koyup TV'ye, sonuna kadar izleyebilelim,
- Çocuğumuzun yaşına uygun oyuncakları, kitapları araştıralım, bulalım, satın alalım,
- Çocuğumuz güzel giyinsin, güzel yerlere gezmelere götürelim onu, birlikte oyun gruplarına, atölyelere katılalım,
- Çocuğumuzun hem fiziksel hem zihinsel  sağlıklı gelişimi için ne gerekiyorsa yapalım,
- Çocuğumuz mutlu bir birey olsun,
- Eşimiz mutlu olsun,
- Çocuğumuza bakan annemiz mutlu olsun, onun da gönlünü hoş tutalım,
- Eve arkadaşlarımızı davet edelim, ağırlayalım; biz de onlara gidelim; çocuğumuzla yaşıt çocuğu olan arkadaşlarımızla görüşelim, çocuklar oynasın, sosyalleşsin,
- İşimizde de verimli olalım; uykusuz, yorgun, hasta bile olsak işimize yansıtmayalım, gerekli işleri gereken zamanda yetiştirelim; çocuğumuza da yetişelim kariyerimize de...

İsteriz, isteriz de biri olsa biri olmaz. Evi temizlersek ütü yetişmez, ütüyü yaparsak yemeksiz kalırız. Akşam işten gelir, yemek hazırlar, yer,toplar,  ilgi bekleyen kuzucuğumuzla oynar; uyku öncesi rutinlerini yapar uyuturuz da onu uyutur uyutmaz biz de sızar kalırız. Kuaföre gidip saçlarımızı boyatmak isteriz aylar geçer; dişçi, göz doktoru muayeneleri ertelenir de ertelenir, akrabalar büyükler ancak bayramdan bayrama ziyaret edilebilir, sinema, tiyatro gibi kelimeler ütopik kavramlar olmaya başlar hayatımızda. Alışverişe çıksak, çocuğun ihtiyaçlarını gördükten sonra kalan kısıtlı zamanda ya alelacele doğru dürüst deneyemeden birkaç parça birşey alırız kendimize ya da onu bile alamadan döneriz. Çocuğumuzu eksik mahrum mu bırakıyoruz, üzüyor muyuz diye hep bir vicdan azabı, yetişilemeyen işler için hep bir stres...

Ama biz de buluruz bir yolunu, pratikleşiriz, zorları kolaylaştırırız. Bünyemiz uykusuzluğa öyle alışır ki, beş saat kesintisiz uyusak uykumuzu almış, dinç bir şekilde dikiliriz ayağa. Haftasonu sabahları saat 10 da evimizde kahvaltı yapılmış, çocuğumuz yedirilmiş, ev bal dök-yala şeklinde toplanmış, çamaşırlar makineye atılmıştır bile. Artık gezmeye de gidilebilir , parka da, alışverişe de; evde etkinlik de yapılır. Organize olmayı öğreniriz, zamanı planlarız, ekstradan bir güç verilir adeta bize. Çok zordur çalışan anne olmak ama iyi tarafları da yok değildir. Tüm gün özlediğimizden mi çocuğumuzu, yoksa birlikte vaktimiz kısıtlı olduğundan mı; daha dolu dolu geçiririz zamanı sanki; çocuğumuzun sorularına sıkılmadan bıkmadan yanıtlar veririz, daha sabırlı, daha anlayışlı oluruz. 

Tabi burada yazdıklarım benim bakış açımdan, çalışan bir annenin bakış açısından yazılmış cümleler. Ben ev hanımı bir anne olsaydım, büyük ihtimalle tüm gün evde olmanın ne kadar zor ama çocuğumuzun her anına şahitlik etmek açısından aynı zamanda da ne kadar güzel birşey olduğunu anlatan bir yazı yazacaktım.

Velhasıl kelam, anne her zaman her koşulda annedir; her zaman kendisini unutmak, yıpratmak pahasına çocuğuna emek verir; onun en ufak gülümseyişinde de tüm yorgunluğunu unutur...




Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...