8 Ekim 2012 Pazartesi

ANNE OLMAK...

Anne olmakla ilgili yapılmış milyonlarca tarif ve yazılmış yine milyonlarca yazı bulunabilir. Hepsi de birbirinden güzel anlatımlarla betimler anneliği. Pekçoklarını okumuşluğum, okurken ağlamışlığım vardır. Düşündüm, benim için annelik nedir diye; yaşamıma neler kattı, beni nasıl geliştirdi, eşimle olan yaşantımızı nasıl etkiledi, kimdik, kimlere dönüştük? Ben de kendi tarifimi yazmaya karar verdim.

Anne olmak;

- Daha hamileyken hiç görmediğiniz bir varlığa aşık olmak, bir doktor kontrolünde doktorunuz "daha geçen hafta ultrason muayenesi yaptık, bu hafta ultrasonla bakmayalım" dediği için muayenehaneden ağlayarak çıkmak, bu hafta bebeğimi göremedim diye eşinizin başının etini yemektir.

- Anne karnında kilo almayan inatçı bir bebeğiniz olduğunda, o kilo alsın diye duyduğunuz her formülü denemek, tabak tabak haşlanmış buğdayı dünyanın en lezzetli yemeğiymiş gibi yemektir.

- Doğum sancısı çekmek, sezeryan ağrıları yaşamak; ama bebeğinizi ilk gördüğünüz anda tüm acılarınızı unutmaktır.

- Bebeğiniz emmedi diye kendinizi eksik, yoksun hissetmek; ona süt verebilmek için insan üstü bir çabayla hergün 2-3 saat aralıklarla süt sağmak, geceleri saat başı uyanan bebeğinizi uyuttuğunuzda uyumak için  1 saat olan vaktinizin yarım saatini süt sağarak geçirmektir.

- Bitmeyen gaz sancıları için sayısız yöntem geliştirmek, kah kucağınıza yüzüstü yatırıp saatlerce sırtını ovalamak, kah bebek pusetiyle bütün evi turlamak, kah kucağınızda hoplatarak oradan oraya koşturmaktır; bazen çaresizlikten, ağlayan bebeğinizle birlikte oturup ağlamaktır.

- Saçlarınız açıkken nasıl görünüyordu, unutmaktır; duştan 5 dakikada çıkmak, bebeğinizi öpüyorsunuz diye makyaj yapmamak, sırf aseton kokusu bebeğinize dokunur diye oje sürmemektir. Bakımsız olduğunuzu düşünerek hayıflanırken çevreden iltifat almaktır, anneliğin size güzellik katmasıdır.

- Artık dışarı çıkarken bebek bakım çantası dışında çanta taşımamaktır.  

- Alışverişe çıkıp kendinize hiçbirşey almadan bir sürü bebek kıyafetleriyle, bezlerle, mamalarla ve oyuncaklarla eve dönmektir.

- Anne bebek forumlarına üye olmaktır.

- Yoğurt, peynir yapmayı öğrenmektir.

- Her gece yatağa yattığınızda şükretmek, "ben bu güzelliği hakedecek ne yaptım acaba" diye kendi kendinize sormak, dünyanın en değerli mücevherine sahip olduğunuzu hissetmektir.

- Minik bir elin sıcaklığıyla uyumanın tadına doyamamaktır.

- Nazar duaları öğrenmektir.

- Aylar süren uykusuzluğa alışmak, insan uyumadan da yaşayabiliyormuş demek ki diye düşünmeye başlamaktır.

- Eşinizle yorgun bir günün sonunda biraz uyusa da dinlensek diye bebeğinizin gözünün içine bakmak, fakat o uyur uyumaz ondan konuşmaya başlamak, fotoğraflarına bakıp videolarını izlemektir, uykuda olduğu sürede bebeğinizi çok özlemektir.

- Çizgi film şarkılarının dilinize pelesenk olmasıdır.

- Araştırmacı ruhun gelişmesidir, ilk adım ayakkabısından, bebek karyolasına, oto koltuğundan, baston pusete kadar bebeğinizle ilgili herşeyi ama herşeyi araştırmaktır, onun için hep en iyisini yapmaya çalışmaktır.

- Sabah işe gitmek için evden çıkarken, uyuyan bebeğinize bakmak, vicdan azabı duymaktır, bazen gizli gizli ağlamaktır.

- Evin dekorasyonunu bebeğinize oyun alanı yaratacak şekilde değiştirmektir.

- Onsuz plan yapamamaktır, tatile, alışverişe, yemeğe, kahvaltıya heryere bebeğinizle gitmektir, onun size hiç yük olmamasıdır.

- Karşı olduğunuz, asla yapmam dediğiniz şeyleri yapmaktır; ilk aylarda yeter ki uyusun diye ayağınızda sallamak, biraz büyüdüğünde yeter ki yemeğini yesin diye tv karşısına oturtmaktır.

- Anne olmak tadına doyulmaz, tarifsiz bir mutluluktur, Allah'ın kadınlara bence en büyük lütfudur.





Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...