8 Şubat 2012 Çarşamba

İŞE DÖNÜŞ...

Dogum izninde olan, calisan annelerin kabusu “ise donus”.. Daha hamileliginizin son ayinda alisiyorsunuz evde bebeginizle basbasa olmaya. Ben o zaman baslamistim kizimla konusmaya, ona masallar okumaya, sarkilar soylemeye. O da bana cesitli tepkiler veriyordu; bazi sarkilarda heyecanlaniyor hareketleniyor; bazen konusurken pur dikkat kesilmis de beni dinlermiscesine hareketsiz kaliyordu.
Dogumdan sonra ise buyuk bir ask basladi kizimla aramizda. Gece gunduz onunla olmaya, onun kokusunu duymaya o kadar alistim ki. Benim kizim minik dogdugundan ve enfeksiyon riski oldugundan onu disari da cikaramadim ben, evin icinde hep beraberdik. 5 ay gece gunduz kizimlaydim. Cok baglandim ona. Bazen esimle konusuyoruz da sanki Nehir herzaman bizimleydi, onsuz hic olmadik, Nehir dogmadan oncesini dusunuyorumda cok sessiz ve yalin geliyor hersey.
Neyse, dogum izni, yillik izin, sut izni derken izinleri tukettik, ise donus zamani geldi. Kizimin emmiyor olmasi en buyuk avantaj oldu bana; biberonla beslenmeye alisik oldugundan ve benim evden gidisimi fazla hissetmeyecek kadar kucuk oldugundan onun acisindan fazla problem yoktu; problem benim tarafiimdaydi; kizima cok buyuk bir ozlem duyuyordum. Neyse ki annem bakacak kizima, gozum hic arkada degil. Ozlem ve burukluk icerisinde de olsa bir duzen kurduk; sabaha karsi kizimi kaldirip uykusunda besliyorum, uyandirmamaya calisarak opup kokluyorum, o uyurken de evden ayriliyorum. Annem bize gelip gidiyor, Nehir kendi evinde, kendi yatagindan ayrilmadan bakiliyor, bu cok guzel birsey. Sagdigim sutu birakiyorum eve, onlari iciyor gun boyu. Birkac gun once 6. Ayimizi doldurduk ve ek gidalara da basladik. Ufak ufak kahvalti, aksam muhallebisi ve yogurt vermeye calisiyoruz. Giderek meyve sulari ve sebze corbalari da ekleyecegiz menumuze; tariflerle, fotograflarla ek gida maceramizi da paylasmaya calisacagim.
Yorum Gönder
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...